بازدیدها:25
زمان:2026-07-09 12:32:30 نویسنده: windy 
خبر خوب ساده است:
اکثر خطرات امنیتی دامنه میتوانند با تنظیم محافظت مناسب قبل از بروز مشکل کاهش یابند.
این راهنما مهمترین مراحل حفاظت از یک دامنه ارزشمند را توضیح میدهد، از جمله قفل دامنه، 2FA، حفظ حریم خصوصی WHOIS، DNSSEC، محافظت از کد Auth/EPP، رکوردهای DNS، کنترل تمدید و دسترسی به حساب.
برای هر دامنه مهم، با این محافظتهای پایه شروع کنید:
- یک رمز عبور قوی برای حساب ثبت کننده خود استفاده کنید.
- 2FA را فعال کنید.
- ایمیل بازیابی خود را ایمن نگه دارید.
- قفل دامنه را روشن کنید.
- کد Auth/EPP خود را محافظت کنید.
- حریم خصوصی WHOIS را در صورت وجود استفاده کنید.
- قبل از فعالسازی DNSSEC آن را بررسی کنید.
- قبل از تغییرات، از رکوردهای DNS پشتیبان تهیه کنید.
- یادآوری تمدید یا تمدید خودکار را فعال کنید.
- دسترسی کارکنان یا آژانسهای قدیمی را حذف کنید.
چه کسی به محافظت قوی دامنه نیاز دارد؟
اگر دامنه ای باشد که:
- وبسایت اصلی کسبوکار شما
- برای ایمیل کسبوکار استفاده میشود
- به حسابهای ورود، پرداخت، یا مشتری متصل است
- دامنه کوتاه، نادر یا ممتاز
- دامنهای که برای فروش فهرست شده است
- دامنه حفاظت برند
- دامنه مشتری که توسط آژانس مدیریت میشود
- بخشی از پرتفوی سرمایهگذار دامنه بزرگ
- توسط یک فروشنده، ارائهدهنده هاست یا فرآیند توسعهدهنده استفاده میشود
1. ابتدا حساب ثبت کننده را امن کنید
حساب ثبتکننده شما کنترلکننده دامنهها است.
اگر کسی به حساب دسترسی پیدا کند، ممکن است بتواند نامسرورها را تغییر دهد، دامنه را بازقفل کند، کد Auth/EPP را درخواست کند، جزئیات تماس را بهروزرسانی کند یا انتقال را آغاز کند.
از اینجا شروع کنید:
- رمز عبور قوی و منحصر به فرد استفاده کنید.
- از رمز ایمیل، هاست یا شبکههای اجتماعی خود استفاده مجدد نکنید.
- 2FA را فعال کنید.
- ایمیل بازیابی را بهروزرسانی کنید.
- دسترسی کارکنان قدیمی را حذف کنید.
- ورود چند نفر با یک حساب مشترک نباشد.
- اطلاعات تماس حساب را بهطور منظم بررسی کنید.
2FA به معنی احراز هویت دو مرحلهای است. هنگام ورود یک مرحله اضافی اضافه میکند.
حتی اگر کسی رمز را بداند، 2FA ورود به حساب را سختتر میکند.
بهترین شیوهها:
- 2FA را روی حساب ثبتکننده خود فعال کنید.
- 2FA را روی حساب ایمیل خود نیز فعال کنید.
- کدهای پشتیبان را در جای امن نگه دارید.
- کدهای پشتیبان را در همان صندوق ورودی ایمیل ذخیره نکنید.
- دستگاههای قدیمی که نیازی به دسترسی ندارند را حذف کنید.
- درخواستهای ورود که شما شروع نکردهاید را تأیید نکنید.
3. دامنههای مهم را قفل نگه دارید
قفل دامنه به جلوگیری از انتقالهای غیرمجاز کمک میکند.
ممکن است به این نامها دیده شود:
- قفل دامنه
- قفل ثبتکننده
- قفل انتقال
- ClientTransferProhibited
باید این دامنهها را قفل نگه دارید:
- دامنههای اصلی کسبوکار
- دامنههای ممتاز
- دامنههای مشتری
- دامنههای دارای وبسایت فعال
- دامنههای استفاده شده برای ایمیل
- دامنههای حفاظت برند
- دامنههای فهرست شده برای فروش اما هنوز منتقل نشده
پس از تکمیل یا لغو فرایند انتقال، وضعیت قفل را دوباره بررسی کنید.
کد Auth، کد EPP، کلید انتقال یا کد AuthInfo برای انتقال دامنه استفاده میشود.
با آن مانند رمز عبور رفتار کنید.
آن را بیدقت به اشتراک نگذارید.
بهترین شیوهها:
فقط زمانی که لازم است کد Auth/EPP را درخواست کنید.
فقط با مالک مجاز، خریدار یا ثبتکننده دریافتکننده به اشتراک بگذارید.
آن را در چتهای عمومی ارسال نکنید.
در صفحات گسترده غیرامن ذخیره نکنید.
قبل از ارائه کد، درخواست انتقال را تأیید کنید.
برای چند دامنه کد درخواست ندهید مگر برنامه انتقال واقعی وجود داشته باشد.
برای فروش دامنه، کد Auth/EPP فقط باید از طریق فرآیند توافق شده معامله یا امانت به اشتراک گذاشته شود.
5. در صورت امکان از حریم خصوصی WHOIS استفاده کنید
حریم خصوصی WHOIS به پنهان کردن جزئیات تماس عمومی ثبتکننده کمک میکند، جایی که پسوند دامنه از آن پشتیبانی میکند.
این میتواند کاهش دهد:
- هرزنامه
- ایمیلهای فروش ناخواسته
- افشای عمومی اطلاعات شخصی
- برخی ریسکهای مهندسی اجتماعی
اما مهم است که درک کنید: حریم خصوصی WHOIS به معنای ناشناسی غیرقانونی نیست.
ثبتکننده همچنان دادههای ثبت موردنیاز را نگه میدارد. حریم خصوصی WHOIS تعهدات قانونی، رجیستری، ثبتکننده یا نحوه رسیدگی به سوءاستفاده را حذف نمیکند.
همچنین، حریم خصوصی WHOIS برای همه پسوندهای دامنه در دسترس نیست. برخی رجیستریها قوانین خاص خود را دارند.
DNSSEC به حفظ یکپارچگی دادههای DNS کمک میکند. میتواند برخی خطرات جعل DNS و مسمومیت کش را کاهش دهد وقتی بهدرستی پیکربندی شود.
با این حال، DNSSEC باید با دقت تنظیم شود.
قبل از فعالسازی DNSSEC بررسی کنید:
- آیا TLD از DNSSEC پشتیبانی میکند؟
- ارائهدهنده DNS شما از DNSSEC پشتیبانی میکند؟
- آیا رکوردهای DS صحیح هستند؟
- آیا بهزودی نامسرورها را تغییر خواهید داد؟
- آیا تیم فنی شما تنظیمات را میفهمد؟
- آیا میتوانید پس از تغییرات دامنه را نظارت کنید؟
بنابراین برای دامنههای مهم، DNSSEC را بهطور سطحی فعال یا تغییر ندهید.
ممکن است دامنه قفل باشد اما اگر رکوردهای DNS بهاشتباه تغییر کند، مشکلاتی ایجاد شود.
رکوردهای DNS کنترل میکنند که وبسایت، ایمیل، تأیید و خدمات امنیتی به کجا اشاره کنند.
رکوردهای مهم عبارتند از:
- رکورد A
- رکورد AAAA
- رکورد CNAME
- رکورد MX
- رکورد TXT
- رکورد SPF
- رکورد DKIM
- رکورد DMARC
- رکورد CAA
- رکورد NS
- یک نسخه پشتیبان از رکوردهای جاری DNS ذخیره کنید.
- آدرس IP یا مقدار هدف درست را تأیید کنید.
- رکوردهای ایمیل را قبل از تغییر نامسرورها بررسی کنید.
- از حذف تصادفی رکوردهای تأیید جلوگیری کنید.
- بعد از تغییرات وبسایت و ایمیل را آزمایش کنید.
8. ایمیل کسبوکار متصل به دامنه را محافظت کنید
بسیاری از دامنهها برای ایمیل کسبوکار استفاده میشوند.
اگر ایمیل کار نکند، مشتریان ممکن است نتوانند با شما تماس بگیرند. اگر ایمیل آسیب ببیند، مهاجمان ممکن است از آن برای فیشینگ، بازنشانی رمز عبور یا کلاهبرداری فاکتور استفاده کنند.
این تنظیمات مرتبط با ایمیل را بررسی کنید:
- رکوردهای MX
- رکوردهای SPF
- رکوردهای DKIM
- رکوردهای DMARC
- دسترسی ادمین ایمیل
- ایمیل بازیابی
- قوانین فورواردینگ
- حسابهای کارمندان قدیمی
- دسترسیهای صندوق مشترک
ممکن است دامنه از حمله محافظت شود اما به دلیل تمدید از دست رفته از بین برود.
برای دامنههای با ارزش بالا:
- در صورت مناسب بودن تمدید خودکار را فعال کنید.
- روشهای پرداخت را معتبر نگه دارید.
- یادآوریهای تقویمی اضافه کنید.
- برای دامنههای بسیار مهم زودتر تمدید کنید.
- تاریخهای انقضا را در فهرست پرتفوی پیگیری کنید.
- اگر فروشنده هستید، موجودی حساب کافی نگه دارید.
- فقط به یک ایمیل یادآوری اکتفا نکنید.
یک دامنه با ارزش هرگز نباید به یادآوری یک نفر به یک ایمیل وابسته باشد.
10. دسترسی تیم را محدود کنید
بسیاری از مشکلات دامنه به دلیل دسترسی زیاد افراد به وجود میآید.
خطرات رایج شامل:
- کارکنان سابق هنوز دسترسی ورود دارند.
- آژانسها و مشتریان بدون هماهنگی DNS را ویرایش میکنند.
- فریلنسرها اعتبارات قدیمی را نگه میدارند.
- چند نفر یک حساب را به اشتراک میگذارند.
- هیچکس نمیداند چه کسی تغییر داده است.
- کارکنان پشتیبانی ممکن است زیاد تغییر دهند.
- دسترسی فقط به کسانی که نیاز دارند بدهید.
- کاربران قدیمی را سریع حذف کنید.
- برای همه حسابهای کلیدی 2FA استفاده کنید.
- ثبت کنید چه کسی میتواند انتقالها را تأیید کند.
- ثبت کنید چه کسی میتواند نامسرورها را تغییر دهد.
- دسترسی را بهطور منظم بازبینی کنید.
11. وضعیت دامنه را به طور منظم بررسی کنید
تغییرات مهم وضعیت دامنه نباید نادیده گرفته شوند.
مواردی مانند:
- فعال
- قفل شده
- ClientTransferProhibited
- ClientHold
- ServerHold
- PendingTransfer
- منقضی شده
- دوره بازخرید
- در انتظار حذف
- وضعیت DNSSEC
- وضعیت نامسرور
برای پرتفویهای بزرگ، بررسی منظم وضعیت میتواند به شناسایی زودهنگام مشکلات کمک کند.
12. سوابق مالکیت را نگه دارید
برای دامنههای ارزشمند، سوابق واضح نگه دارید.
ذخیره کنید:
- رسیدهای ثبت نام
- رسیدهای تمدید
- سوابق انتقال
- سوابق خرید
- توافقنامه فروش
- سوابق امانت
- مجوز مشتری
- جزئیات ثبتکننده
- تاریخچه پرونده پشتیبانی
- یادداشتهای تصویب داخلی
اگر دامنهای ارزشمند باشد، سوابق آن را مانند اسناد دارایی کسبوکار رفتار کنید.
13. قبل و بعد از انتقال دامنهها را بررسی کنید
انتقالات دامنه نیاز به توجه ویژه دارد.
قبل از انتقال:
- تأیید مالک را بگیرید.
- وضعیت قفل دامنه را بررسی کنید.
- کد Auth/EPP را بهصورت امن درخواست کنید.
- از رکوردهای DNS پشتیبان تهیه کنید.
- تاریخ انقضا را بررسی کنید.
- قوانین خاص TLD را بررسی کنید.
- ثبتکننده دریافتکننده را تأیید کنید.
- بررسی کنید آیا محدودیت انتقال وجود دارد یا خیر.
- تأیید کنید دامنه در حساب صحیح است.
- تاریخ انقضا را بررسی کنید.
- قفل دامنه را فعال کنید.
- نامسرورها را تأیید کنید.
- وبسایت را آزمایش کنید.
- ایمیل را آزمایش کنید.
- حریم خصوصی WHOIS را در صورت امکان فعال کنید.
- در صورت نیاز DNSSEC را مرور کنید.
- سوابق پرتفوی خود را بهروزرسانی کنید.
از این اشتباهات رایج خودداری کنید:
اشتباه 1: فقط محافظت از دامنه، نه حساب
اگر حساب ثبتکننده ضعیف باشد، محافظت در سطح دامنه کافی نیست.
اشتباه 2: فعال نکردن 2FA
حساب فقط با رمز عبور برای دامنههای ارزشمند خطرناک است.
اشتباه 3: رها کردن دامنههای ارزشمند بدون قفل
دامنههای مهم باید معمولاً قفل بمانند مگر انتقال برنامهریزی شده باشد.
اشتباه 4: به اشتراک گذاشتن بیملاحظه کدهای Auth/EPP
کدهای انتقال فقط باید با افراد مجاز به اشتراک گذاشته شود.
اشتباه 5: فکر کردن به اینکه حریم خصوصی WHOIS به معنای ناشناسی کامل است
حریم خصوصی WHOIS افشای عمومی را کاهش میدهد اما تعهدات تطبیق را حذف نمیکند.
اشتباه 6: فعال کردن DNSSEC بدون بررسی تنظیمات
تنظیم نادرست DNSSEC ممکن است باعث مشکلات حل دامنه شود.
اشتباه 7: نادیده گرفتن ایمیل کسبوکار
رکوردهای ایمیل و امنیت حساب ایمیل بخشی از امنیت دامنه هستند.
اشتباه 8: از دست دادن تمدید
دامنه ممکن است به دلیل انقضا حتی بدون حمله از دست برود.
اشتباه 9: حفظ دسترسی کارکنان قدیمی
کارکنان سابق، آژانسها یا فریلنسرها نباید پس از پایان کار دسترسی داشته باشند.
اشتباه 10: نگهداری نکردن سوابق مالکیت
برای دامنههای ارزشمند، مستندسازی اهمیت دارد.
چگونه NiceNIC میتواند کمک کند
NiceNIC یک ثبتکننده دامنه معتبر توسط ICANN است که به کسبوکارها، سرمایهگذاران دامنه، آژانسها، ارائهدهندگان میزبانی، توسعهدهندگان و فروشندگان در سراسر جهان خدمات میدهد.
با NiceNIC کاربران میتوانند دامنهها را ثبت، انتقال، تمدید، ایمن و مدیریت کنند با پشتیبانی از مدیریت دامنه، قفل ثبتکننده، حفظ حریم خصوصی WHOIS در صورت امکان، DNSSEC، مدیریت DNS، ابزارهای انبوه، API فروشنده، عملیات سازگار با WHMCS، گواهینامههای SSL، ایمیل کسبوکار و پشتیبانی جهانی.
چه یک دامنه مهم کسبوکار را مدیریت کنید یا پرتفوی دامنه بزرگی داشته باشید، هدف یکسان است:
دامنه خود را ایمن، فعال و تحت کنترل خود نگه دارید.
اخبار مرتبط:
آخرین اخبار:
راهنمای بازاریابی دامنه جام جهانی ۲۰۲۶: ایدههای امن برند برای کسبوکارها
خبر بعدی: دامنه .group اعتماد را پیش از کلام شما ایجاد میکند
خبر بعدی: دامنه .group اعتماد را پیش از کلام شما ایجاد میکند
